De zeldzaam gave schedel van Choneziphius planirostris (Cuvier, 1823) die op 9 juli uit de Westerschelde is opgevist is tot half augustus in Naturalis te zien.

Vissen naar fossielen
Waar nu de Westerschelde (Zeeland) stroomt, was het ook miljoenen jaren geleden zee. In de 'oer-Noordzee' kwamen dieren voor die nu op uiteenlopende plekken op aarde leven: walrussen, zeehonden, zeekoeien, baleinwalvissen. En ook tandwalvissen als de potvis en de spitssnuitdolfijn. Fossiele resten van deze dieren zitten opgeborgen in dikke aardlagen, maar de Westerschelde spoelt ze vrij en zo komen ze op de bodem terecht, klaar om te worden opgevist.

Zo werd op zaterdag 9 juli de zwaar versteende schedel van de spitssnuitdolfijn Choneziphius planirostris gevangen in de netten van de mosselkotter ZZ10 van de schelpdiervissers Jaap en Wim Schot uit Zierikzee. Zij nemen elk jaar wetenschappers van Naturalis en het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen een dag lang aan boord om in de Westerschelde naar fossielen van zeezoogdieren te vissen.

Bijzondere vangst
Schedels van Choneziphius planirostris worden zelden gevonden. Slechts enkele tientallen zijn er op de wereld bekend. Het was dus een geluk dat de ZZ10 een vrijwel gaaf exemplaar in de netten kreeg. Naturalis heeft vijf schedels van Choneziphius in de collectie, alle opgevist uit de Westerschelde.

Na afloop van de expositie gaat de schedel terug naar het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen in Middelburg, waar hij in de collectie wordt opgenomen.

[Bron: Naturalis, 14 juli 2005; Foto: Andre Slupik, Natuurmuseum Rotterdam]