Het Groninger Instituut voor Archeologie van de Rijksuniversiteit Groningen is een onderzoek gestart naar de Swifterbantcultuur in Oostelijk Flevoland. Het onderzoek, dat naar verwachting tot en met 22 juli zal duren, vindt plaats op kavel G 43. Eén van de belangrijke vragen is of de Swifterbantmensen graan ter plaatse hebben verbouwd of dat ze het meebrachten van elders. Daarnaast zal tijdens het onderzoek aandacht worden besteed aan de kwaliteit van het nog aanwezige bodemarchief en de mogelijkheden om dat effectief te beheren en te beschermen.

Onderzoek tijdens de ontginning van Oostelijk Flevoland wees uit dat bij het dorpje Swifterbant in de ondergrond een systeem van rivierduinen en kreken met oeverwallen bewaard was gebleven. Op een niveau van 5 tot 6 meter beneden NAP zijn op oude oeverwallen en rivierduinen prehistorische nederzettingen aan het licht gekomen. Tussen 1962 en 1979 is uitgebreid onderzoek gedaan naar twee vindplaatsen in het gebied ten westen van Swifterbant. Daarbij werd een grafveldje ontdekt met negen skeletresten, waaronder een man met zijn unieke barnstenen hoofdtooi.

Uit de vondsten bleek dat de bewoners van de oeverwallen leefden van jacht, visserij en het verzamelen van planten en knollen. Maar ze hadden ook aardewerk. Voor jagers en verzamelaars is dit heel ongebruikelijk; aardewerk hoort bij de leefwijze van agrarische samenlevingen waar mensen zich op vaste woonplaatsen hebben gevestigd. Naast aardewerk zijn ook graankorrels aangetroffen, die duiden op landbouw. Het lijkt dat de bewoners van de oeverwallen in een overgangsituatie verkeerden van jagen, verzamelen en visvangst naar een semi-agrarische bestaanswijze. Archeologen hebben deze afwijkende samenstelling in materiële cultuur genoemd naar de vindplaats: Swifterbantcultuur.

[Bron: SNA, 30 juni 2005]